kubek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kubek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho, zob. też kubek w Wikipedii
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kubek mleka • kubki smakowe
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- kubek w kubek
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mug, cup
- arabski: (1.1) كوب
- bułgarski: (1.1) чаша f
- chorwacki: (1.1) šalica f
- czeski: (1.1) hrnek
- duński: (1.1) krus n
- fiński: (1.1) muki
- francuski: (1.1) gobelet m
- hiszpański: (1.1) taza f
- holenderski: (1.1) beker m, mok
- jidysz: (1.1) טעפּל n (tepl)
- koreański: (1.1) 머그잔 (mŏ.gŭ.jan)
- niemiecki: (1.1) Becher m
- nowogrecki: (1.1) μαστραπάς m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) кружка
- szwedzki: (1.1) mugg w
- źródła:
