krone
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] krone (język duński)
wymowa: Dania: [ˡkro·nə]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
czasownik przechodni
- (2.1) koronować
odmiana: (1) en krone, kronen, kroner, kronerne; (2) at krone, kroner, kronede, kronet
przykłady:
- (1.2) Billedet koster seks kroner og femten øre. → Ten obrazek kosztuje sześć koron i piętnaście øre.
- (2.1) Erik af Pommern blev i 1397 kronet til konge af de tre nordiske riger. → Eryk Pomorski został w 1397 koronowany na króla trzech nordyckich królestw.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] krone (język norweski (bokmål))
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
- korona
- (1.1) symbol władzy królewskiej
- (1.2) najwyższe gałęzie drzewa
- (1.3) jednostka monetarna, odpowiednik polskiego złotego (1 krone = 100 øre)
czasownik
- (2.1) koronować
- (2.2) przen. ukoronować
odmiana: (1) en krone, kronen, kroner, kronene lub ei krone, krona, kroner, kronene (2) å krone, kroner, kronet, kronet lub å krone, kroner, kronte, kront lub å krone, kroner, krona, krona
przykłady:
- (1.3) Det koster ti kroner. → To kosztuje dziesięć koron.
- (2.1) Mieszko II ble kronet til konge av Polen i 1025. → Mieszko II został koronowany na króla Polski w roku 1025.
- (2.2) Fredsforhandlingene ble kronet med suksess. → Negocjacje pokojowe zostały ukoronowane sukcesem.
składnia:
kolokacje: (1.1) kongekrone, tornekrone
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. kroning
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
