Polen

Polen (język duński)

Polen (1.1)

wymowa:

Dania: [ˡpo'lən] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia, polit. polityka Polska

odmiana:

przykłady:

(1.1) Har du været i Polen? → Czy byłeś w Polsce?

(1.1) Polen kræver mere magt i EU. → Polska żąda więcej władzy w UE.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) Den Polske Republik (RP), daw. dawniej, dawny Folkerepublikken Polen (PRL)

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik polsk

rzecz. rzeczownik polak

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Polen

uwagi:

źródła:

Polen (język holenderski)

Polen (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈpo.lə(n)]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia, polit. polityka Polska

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ik woon in Polen. → Mieszkam w Polsce.

(1.1) Ben je ooit in Polen geweest? → Byłeś kiedyś w Polsce?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

Volksrepubliek Polen (PRL), Republiek Polen (RP)

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik Pools

rzecz. rzeczownik Pool, Poolse

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Polen (język luksemburski)

Polen (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia, polit. polityka Polska

odmiana:

przykłady:

(1.1) Polen ass e Land an Europa → Polska jest państwem w Europie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Luksemburski - Kraje Europy

źródła:

Polen (język niemiecki)

Polen (1.1)

wymowa:

IPA: /ˈpoːlən/ wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) geogr. geografia, polit. polityka Polska

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza Polen, ~s, ~, ~

przykłady:

(1.1) Ich wohne in Polen. → Mieszkam w Polsce.

składnia:

kolokacje:

(1.1) in ~ arbeiten/sein/wohnen; nach ~ fahren/fliegen

synonimy:

Volksrepublik Polen, VRP (PRL), Die Republik Polen (RP)

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik polnisch

rzecz. rzeczownik Kleinpolen, Großpolen, Mittelpolen, Polonizität

obywatel Pole m rodzaj męski

obywatelka Polin f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Polen (język norweski (bokmål))

Polen (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia, polit. polityka Polska

odmiana:

przykłady:

(1.1) Black metal-bandet Gorgoroth har rystet det katolske Polen. → Black-metalowy zespół Gorgoroth wstrząsnął katolicką Polską. (aftenposten)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

Republikken Polen (RP)

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik polsk

rzecz. rzeczownik polakk, polakk

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Polen (język norweski (nynorsk))

Polen (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) geogr. geografia, polit. polityka Polska

odmiana:

przykłady:

(1.1) Polen er eit land i Sentral-Europa. → Polska to kraj w centralnej Europie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

Republikken Polen (RP)

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik polsk

rzecz. rzeczownik polakk, polakk

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Polen (język szwedzki)

Polen (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia, polit. polityka Polska

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Polen gränsar till Tyskland i väst. → Od zachodu Polska graniczy z Niemcami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

Folkrepubliken Polen (PRL); Republiken Polen (RP)

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik polsk, polskspråkig

rzecz. rzeczownik polska, polack

związki frazeologiczne:

polsk riksdag • polsk notation • omvänd polsk notation

etymologia:

uwagi:

zobacz też: kraje Europy w języku szwedzkim

źródła: