klon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Klon
[edytuj] klon (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) bot. acer, rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych
- (1.2) biol. zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym
odmiana: (1.1) lp klon, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie, lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (1.2) jak 1.1
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ zwyczajny/polny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. klonina, przym. klonowy; (1.2) czas. klonować, rzecz. klonowanie, przym. sklonowany
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.2) ang. clone
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) maple; (1.2) clone
- czeski: (1.1) javor
- duński: (1.1) løn w
- esperanto: (1.1) acero
- francuski: (1.1) érable m; (1.2) clone m
- grecki: (1.1) σφεντάμι n; (1.2) κλώνος m
- hiszpański: (1.1) arce m; (1.2) clon m
- interlingua: (1.1) acere; (1.2) clono
- islandzki: (1.1) ahorntré n, mösur m, hlynur m; (1.2) klón n
- japoński: (1.1) カエデ; (1.2) クローン
- jidysz: (1.1) נעזבוים m (nezbojm)
- łacina: (1.1) acer n
- macedoński: (1.1) клен m
- niemiecki: (1.1) Ahorn m; (1.2) Klon
- rosyjski: (1.1) клён m; (1.2) клон m
- szwedzki: (1.1) lönn w; (1.2) klon w
