klon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Klon

[edytuj] klon (język polski)

(1.1) klon


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot.  acer, rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych
(1.2) biol.  zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym

odmiana: (1.1) lp  klon, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie, lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (1.2) jak 1.1 przykłady:

(1.1) W parku rośnie kilka okazów klonu.
(1.2) Naukowcy zaprezentowali pierwszy klon psa.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ zwyczajny/polny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.  klonina; przym.  klonowy; (1.2) czas.  klonować; rzecz.  klonowanie; przym.  sklonowany
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.2) ang.  clone
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] klon (język czeski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) bot.  jawor

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

[edytuj] klon (język szwedzki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) biol.  techn.  klon

odmiana: en klon, klonen przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: