identyczny

identyczny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ], AS: [idẽntyčny], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dokładnie taki sam

odmiana:

(1.1) m rodzaj męski identyczn|y, f rodzaj żeński ~a, n rodzaj nijaki ~e; lm liczba mnoga m.-os. rodzaj męskoosobowy ~i, lm liczba mnoga nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy ~e

przykłady:

(1.1) Dwie aktorki pojawiły się na bankiecie w identycznych sukienkach.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pozornie, całkiem ~

synonimy:

(1.1) kubek w kubek, jednakowy, jednaki

antonimy:

(1.1) różny, odmienny

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik identyczność

przysł. przysłówek identycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski identique, łac. łacina identicus, od płac. późnołaciński identitas (tożsamość), od łac. łacina idem (to samo)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) identical
• duński: (1.1) identisk, ens
• francuski: (1.1) identique
• hiszpański: (1.1) idéntico
• interlingua: (1.1) identic
• islandzki: (1.1) samhljóða
• japoński: (1.1) 同じ (おなじ)
• jidysz: (1.1) אידענטיש (identisz)
• niemiecki: (1.1) identisch
• nowogrecki: (1.1) ολόιδιος
• węgierski: (1.1) azonos
• włoski: (1.1) identico

źródła: