kępa

kępa (język polski)

kępa (1.1) ziela

kępa (1.1) drzew

kępa (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈkɛ̃mpa], AS: [kẽmpa], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zwarta grupa roślin, np. drzew, krzewów, kwiatów

(1.2) mała wyspa na rzece lub jeziorze pokryta roślinnością zob. zobacz też kępa (wyspa) w Wikipedii

(1.3) usypisko osadów niesionych przez wiatr

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kępa	kępy
dopełniacz	kępy	kęp
celownik	kępie	kępom
biernik	kępę	kępy
narzędnik	kępą	kępami
miejscownik	kępie	kępach
wołacz	kępo	kępy

przykłady:

(1.1) Schował się w tej kępie drzew.

(1.2) Jacht przepłynął przy kępie.

składnia:

kolokacje:

(1.2) kępa rzeczna

(1.3) kępa morenowa • Kępa Oksywska • Kępa Pucka

synonimy:

(1.2) ostrowie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: