introligator

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

introligator (język polski)[edytuj]

introligator (1.1)
wymowa:
IPA[ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr], AS[ĩntrolʹigator], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) druk.  rzem.  osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw; zob.  też introligator w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Drukarnia zatrudni krajacza i introligatorów.
(1.1) Utalentowanego introligatora znałem dwadzieścia lat temu; niestety, nie wykształcił następcy.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rzemieślnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  introligatornia f , introligatorstwo n 
przym.  introligatorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  intro ligarewiązać do wewnątrz[2]
uwagi:
zob.  też introligator w Wikicytatach
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Internetu
  2. hasło introligator w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.