granit

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: gránit

[edytuj] granit (język polski)

wymowa: IPA: [ˈɡrãɲit], AS: [grãńit], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• nazal. nazalizacja
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pospolita, kwaśna skała magmowa; zob. zobacz też granit w Wikipedii

odmiana: lp liczba pojedyncza grani|t, ~tu, ~towi, ~it, ~tem, ~cie, ~cie; lm liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: rzecz. rzeczownik granityzacja; przym. przymiotnik granitowy
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) granite
• czeski: (1.1) žula f rodzaj żeński, granit m rodzaj męski
• esperanto: (1.1) granito
• fiński: (1.1) graniitti
• francuski: (1.1) granit m rodzaj męski
• grecki: (1.1) γρανίτης m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) granito m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) granito
• rosyjski: (1.1) гранит
• szwedzki: (1.1) granit
• węgierski: (1.1) gránit

[edytuj] granit (esperanto)

znaczenia:
morfem

(1.1) granit

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] granit (język szwedzki)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) miner. mineralogia granit

odmiana: en granit, graniten, graniter, graniterna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: geografia w języku szwedzkim