sten

sten (język duński)

sten (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kamień

odmiana:

(1.1) en sten, stenen, sten, stenene

przykłady:

(1.1) Den, som kan trække sværdet ud af stenen, bliver konge af England. → Ten, kto portafi wyciągnąć (ten) miecz z (tego) kamienia, zostanie królem Anglii.

składnia:

kolokacje:

(1.1) Stenalderen

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik stene

rzecz. rzeczownik stening

związki frazeologiczne:

det er slemt at støde sig to gange på den samme sten • have et hjerte af sten • sove som en sten

etymologia:

uwagi:

źródła:

sten (język szwedzki)

sten (1.1)

stenar (1.3)

wymowa:

[ste:n] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kamień (kawałek skały)

(1.2) kamień (skała)

(1.3) kamień (pionek w niektórych grach planszowych)

odmiana:

(1.1,3) en sten, stenen, stenar, stenarna

(1.2) en sten, stenen, blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

gravsten • halvädelsten • kvarnsten • sandsten • stenvalvsbro • stenålder • stenåldersgrav • tandsten • tegelsten • tungsten • ädelsten

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.2) droppen urholkar stenen • milsten

etymologia:

uwagi:

zobacz też: geografia w języku szwedzkim

źródła: