dwujęzyczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dwujęzyczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ], AS: [dvui ̯ẽũ̯zyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę • akc. pob. wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) o człowieku: mówiący w dwóch językach
- (1.2) napisany w dwóch językach
- (1.3) zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik dwujęzyczny dwujęzyczna dwujęzyczne dwujęzyczni dwujęzyczne dopełniacz dwujęzycznego dwujęzycznej dwujęzycznego dwujęzycznych celownik dwujęzycznemu dwujęzycznej dwujęzycznemu dwujęzycznym biernik dwujęzycznego dwujęzyczny dwujęzyczną dwujęzyczne dwujęzycznych dwujęzyczne narzędnik dwujęzycznym dwujęzyczną dwujęzycznym dwujęzycznymi miejscownik dwujęzycznym dwujęzycznej dwujęzycznym dwujęzycznych wołacz dwujęzyczny dwujęzyczna dwujęzyczne dwujęzyczni dwujęzyczne
- przykłady:
- (1.1) Mój dziadek był dwujęzyczny, urodził się w Niemczech, ale większość życia spędził w Polsce, mówił więc po niemiecku i po polsku.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1-3) dwujęzykowy
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. język mrz, dwujęzyczność
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bilingual
- duński: (1.1) tosproget, bilingval
- fiński: (1.1-3) kaksikielinen
- francuski: (1.1-3) bilingue
- hiszpański: (1.1-3) bilingüe
- interlingua: bilingue
- niemiecki: (1.1) zweisprachig
- nowogrecki: (1.1-3) δίγλωσσος
- szwedzki: (1.1-3) tvåspråkig
- włoski: bilingue
- źródła:
