dwujęzyczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dwujęzyczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ], AS[dvui ̯ẽũ̯zyčny], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ę  akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o człowieku: mówiący w dwóch językach
(1.2) napisany w dwóch językach
(1.3) zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Mój dziadek był dwujęzyczny, urodził się w Niemczech, ale większość życia spędził w Polsce, mówił więc po niemiecku i po polsku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) człowiek dwujęzyczny
(1.2) słownik dwujęzyczny
(1.3) kraj dwujęzyczny
synonimy:
(1.1-3) dwujęzykowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  dwujęzyczność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: