δίγλωσσος

δίγλωσσος (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [ˈði.ɣlo.sos]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dwujęzyczny

odmiana:

(1.1) P5: lp liczba pojedyncza δίγλωσση f rodzaj żeński, δίγλωσσο n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga δίγλωσσοι m rodzaj męski, δίγλωσσες f rodzaj żeński, δίγλωσσα n rodzaj nijaki

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik διγλωσσία

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. starogrecki δίγλωσσος ← gr. starogrecki δίς + gr. starogrecki γλῶσσα → dwa razy + język

uwagi:

źródła: