Umstand

Umstand (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈʊmʃtant]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) okoliczność, warunek

(1.2) lm liczba mnoga trudności, ceregiele

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza der Umstand, Umstands, Umstand, Umstand; lm liczba mnoga Umstände, Umstände, Umständen, Umstände

przykłady:

(1.1) Wir haben vor, am Sonntag aufzubrechen, wenn es die Umstände erlauben. → Zamierzamy wyruszyć w drogę w niedzielę, jeżeli okoliczności pozwolą.

(1.2) Unter den obwaltenden Umständen ist eine baldige Genesung unvorstellbar. → W zaistniałych warunkach szybkie wyzdrowienie jest nie do wyobrażenia.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mildernde Umstände → okoliczności łagodzące

unter keinen Umständen → w żadnym razie, pod żadnym pozorem

unter allen Umständen → koniecznie

besonderer Umstände halber → ze względu na szczególne okoliczności

umständehalber, Umstandssatz, Umstandswort

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik umständlich, verumständlichen

związki frazeologiczne:

in gesegneten Umständen sein/in anderen Umständen sein

etymologia:

śwn. średnio-wysoko-niemiecki umbestant, pocz. otoczenie, stanie wokół < umbesten

uwagi:

źródła: