śmiech

śmiech (język polski)

wymowa:

IPA: [ɕmʲjɛx], AS: [śmʹi ̯eχ], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dźwięk wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

(1.2) szydzenie z czegoś

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) napad / wybuch / salwa śmiechu • donośny / gromki / szyderczy / tubalny śmiech • wywołać / wzbudzić śmiech

synonimy:

(1.1) chichot, rechot

(1.2) szyderstwo, kpina

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik uśmiech m rodzaj męski, uśmieszek m rodzaj męski, uśmiechnięcie n rodzaj nijaki, śmieszek m rodzaj męski, śmieszka f rodzaj żeński, śmieszność f rodzaj żeński, śmiesznostka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik śmieszny

przysł. przysłówek śmiesznie

czas. czasownik śmieszyć, śmiać się, rozśmieszać ndk. aspekt niedokonany, rozśmieszyć dk. aspekt dokonany, uśmiechać (się) ndk. aspekt niedokonany, uśmiechnąć (się) dk. aspekt dokonany, wyśmiewać

związki frazeologiczne:

beczka śmiechu • śmiech abderycki • śmiech na sali • śmiech to zdrowie

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) laugh
• arabski: (1.1) ضحك
• baskijski: (1.1) barre
• ormiański: (1.1) ծիծաղ
• szwedzki: (1.1) skratt n rodzaj nijaki

źródła: