wina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wina (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvʲĩna], AS[vʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) czyn niezgodny z normami postępowania
(1.2) odpowiedzialność za czyn niezgodny z normami postępowania
(1.3) daw. grzywna, kara pieniężna[1]
(1.4) muz. instrument szarpany z rodziny lutni pochodzący z południowych Indii
(1.5) muz. daw. rodzaj harfy o pięciu strunach

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lp, M., B. i W. lm od: wino
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.
(1.2) To nie moja wina, że lodówka nie działa.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przewinienie, wykroczenie, występek, grzech
(1.4) vina, veena
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1-3)
rzecz. winowajca mos, obwinienie n, obwinianie n, przewinienie n
czas. zawinić, winić
przym. winny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-3) prasł. *vina → 'czyn naruszający uznane normy postępowania, wykroczenie, przewinienie, błąd, grzech', 'to, co powoduje złe, naganne skutki, przyczyna, powód złego'[2]
(1.4) sanskr. वीणा (vīṇā)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło wina w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło wina w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. Słownik na stronie lernu!.