colpa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

colpa (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/'kol.pa/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wina, błąd
(1.2) praw. wina, wykroczenie
(1.3) wina, powód złego
(1.4) kośc. grzech
odmiana:
(1.1-4) lp colpa; lm colpe
przykłady:
(1.3) La macchina non parte per colpa della batteria.Samochód nie rusza z winy baterii.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dare la colpa a qualcunowinić kogoś, zwalić na kogoś winęessere / sentirsi in colpabyć / czuć się winnym
(1.4) cadere in colpapopaść w grzechy
synonimy:
(1.1) peccato, sbaglio, errore
(1.2) crimine, reato, delitto
(1.3) responsabilità, causa
(1.4) peccato
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. colpabilità ż, colpevole m ż, colpevolezza ż, colpevolista m ż
czas. colpevolizzare, incolpare
przym. colpevole, colpevolistico
przysł. colpevolmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. cŭlpa
uwagi:
źródła: