grzech

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

grzech (język polski)[edytuj]

przedstawienie siedmiu grzechów (1.1)
wymowa:
IPA[ɡʒɛx], AS[gžeχ] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii; zob. też grzech w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przed śmiercią postanowiła wyznać wszystkie grzechy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) grzech lekki / ciężki / śmiertelnyodpuścić / odpuszczać / odpokutować / wyznawać / wyznać / wybaczać / wybaczyć grzech • siedem grzechów głównych
synonimy:
antonimy:
(1.1) cnota
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. grzesznik m.-os., grzesznica f, grzeszenie n, rozgrzeszenie n, rozgrzeszanie n, grzeszność f
czas. grzeszyć ndk., zgrzeszyć dk., rozgrzeszać ndk., rozgrzeszyć dk.
przym. grzeszny
przysł. grzesznie
związki frazeologiczne:
brzydki jak grzech śmiertelnybrzydki jak siedem grzechów głównychgrzech pierworodny
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: