grzech

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Grzech

grzech (język polski)[edytuj]

przedstawienie siedmiu grzechów (1.1)
wymowa:
IPA[ɡʒɛx], AS[gžeχ] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii; zob. też grzech w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przed śmiercią postanowiła wyznać wszystkie grzechy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) grzech lekki / ciężki / śmiertelnyodpuścić / odpuszczać / odpokutować / wyznawać / wyznać / wybaczać / wybaczyć grzech • siedem grzechów głównych
synonimy:
antonimy:
(1.1) cnota
hiperonimy:
(1.1) wykroczenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. grzesznik m.-os., grzesznica f, grzeszenie n, rozgrzeszenie n, rozgrzeszanie n, grzeszność f
zdrobn. grzeszek m
czas. grzeszyć ndk., zgrzeszyć dk., rozgrzeszać ndk., rozgrzeszyć dk.
przym. grzeszny
przysł. grzesznie
związki frazeologiczne:
brzydki jak grzech śmiertelnybrzydki jak siedem grzechów głównychgrzech pierworodnyświęta Katarzyna śmiechem, święty Jędrzej grzechemświęta Katarzyna śmiechem, święty Andrzej grzechemim dłuższy żywot, tym więcej grzechówkto za grzech nie żałuje, myśli go powtórzyć
etymologia:
od prasł. *grěxъ[1]
por. białor. грэх, bułg. грях, czes. hřích, mac. грев, ros. грех, scs. грѣхъ, słc. hriech, słń. greh, ukr. гріх
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Proszę o etymologię słowa grzech. w: Poradnia językowa UŚ.