Przejdź do zawartości

pyra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
pyry (1.1) z gzikiem
wymowa:
IPA: [ˈpɨra], AS: [pyra]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Łódź i Poznań)[1][2] ziemniak
(1.2) lekcew. lub żart. mieszkaniec Poznania
(1.3) gw. (Łódź)[2] miłośnik ziemniaków
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki[3].
(1.1) Do schabowego musiały być pyry pokrychane z masłem i odrobiną mleka oraz z zasmażaną, też na smalcu, kiszoną kapustą[4].
(1.2) Pan młody z Poznania, to się na wesele tych pyrów najechało.
(1.3) Z mojego teścia to straszna pyra jest. Mięsa może nie jeść, ale kartofle do obiadu zawsze muszą być.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pyry z gzikiempyry deptane
(1.2) poznańska pyra
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pyrkarz m, pyrkorz m, pyrczanka ż
forma XVIII-wieczna perka
zdrobn. pyreczka, pyrka, pyruszka
przym. pyrczany, pyrczanny
związki frazeologiczne:
idź w pyrypatrzeć jak byk na pyręskocz mi w pyry
etymologia:
etymologicznie niejasne, możliwy hipotetyczny związek z Peru, miejscem historycznego pochodzenia ziemniaków[5]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ziemniak
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: poznaniak
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „pyra” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, WUŁ, Łódź 2007, ISBN 978-83-75-25095-4, s. 259.
  3. Ryszard Ćwirlej, Tam ci będzie lepiej, Czwarta Strona, Poznań 2015, s. 255.
  4. Ryszard Ćwirlej, Ręczna robota, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2010, s. 93.
  5. Zespół Zakładu Słowianoznawstwa PAN pod kierunkiem Zdzisława Stiebera i Hanny Popowskiej-Taborskiej, Atlas językowy kaszubszczyzny i dialektów sąsiednich, Wrocław 1964-1978.
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stos pogrzebowy
odmiana:
(1.1) pyr|a, ~ae (deklinacja I)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. πυρά < gr. πῦρ
źródłosłów dla ang. pyre, hiszp. pira, port. pira, wł. pira
uwagi:
źródła: