gadać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: gadac

gadać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡadaʨ̑], AS[gadać], wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) pot. mówić, lekcew. rozmawiać

czasownik zwrotny niedokonany gadać się (dk. brak)

(2.1) przest. kłócić się
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Zamiast tyle gadać moglibyście się wziąć do roboty.
składnia:
(1.1) gadać o +N. • gadać z +N.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dogadywać się ndk., dogadać się dk., obgadywać ndk., obgadać dk., pogadać dk., przegadywać ndk., przegadać dk., rozgadywać się ndk., rozgadać się dk., ugadywać ndk., ugadać dk., wygadywać ndk., wygadać dk., zagadywać ndk., zagadać dk., zgadać dk.
rzecz. gadulstwo n, gadatliwość ż, gadałka ż, gadanie n, gadanina, gadka, gaduła
przym. gadany, gadatliwy
wykrz. gadanie, gadu-gadu
związki frazeologiczne:
gadać, co ślina na język przyniesiegadać jak najęty / gadać jak nakręconygadać po próżnicygadać od rzeczymieć gadanegadał dziad do obrazu, a obraz doń ani razugłuchemu gadać - groch na ścianę rzucaćza głos Boski uznają, co wszyscy ludzie gadajągadać z nim – to jak plewy młócić
etymologia:
(1.1) praindoeur. *gad-por. pali gad
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: