teść

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

teść (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[tɛɕʨ̑], AS[teść] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) daw.  ojciec żony
(1.2) ojciec żony lub męża

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) reg.  teściowa[1]
odmiana:
(1) lp  teść, teścia, teściowi, teścia, teściem, teściu, teściu; lm  teściowie, teściów, teściom, teściów, teściami, teściom, teściowie
(2.1) lp  teś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; lm  ~cie, ~ci, ~ciom, ~cie, ~ciami, ~ciach, ~cie
przykłady:
(1.1) […] tak dawniej jak i dzisiaj u ludu, który tej nazwy w wielu stronach używa, świekier, świokier, świekra, świokra, świekrucha oznacza tylko rodziców męża, a teść i teściarodziców żony.[2]
(1.2) Mieszkał z teściem.
(1.2) Teść wpadał czasem na obiad.
(1.2) Teść Anny był świetnym arystokratą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) starop.  cieść
antonimy:
(1.1-2) zięć
hiperonimy:
(1.1-2) powinowaty
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  teściowa, teściowie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por.  świekier
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VII, s. 54, Warszawa 1900–1927.
  2. Z. Gloger: Encyklopedia staropolska