pierduśnica

pierduśnica (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Poznań) plotkarka; osoba gadatliwa, gaduła

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pierduśnica	pierduśnice
dopełniacz	pierduśnicy	pierduśnic
celownik	pierduśnicy	pierduśnicom
biernik	pierduśnicę	pierduśnice
narzędnik	pierduśnicą	pierduśnicami
miejscownik	pierduśnicy	pierduśnicach
wołacz	pierduśnico	pierduśnice

przykłady:

(1.1) To dlatego właśnie zawiadomiła o tych połamanych drzwiach swoje koleżanki, a nie tę pierduśnicę Badurową, która znana była z tego, że na każdy temat preparowała niestworzone historie, zresztą z sobą w roli głównej.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pleciuga, pleciuch, papla; gw. (Poznań) klecicha, kletuśnica, klepidupa, gw. (Górny Śląsk) klekotka, klapaczka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pierdy nmos

forma męska pierduśnik m

czas. pierdolić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: