powtórzenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

powtórzenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wykonanie czegoś powtórnie
(1.2) program telewizyjny, audycja radiowa lub film emitowane po raz drugi
(1.3) powtarzający się fragment tekstu, wypowiedzi
(1.4) lit. figura retoryczna, zabieg stylistyczny polegający na dwu- lub wielokrotnym użyciu tego samego elementu językowego (wyrazu, grupy wyrazów, wersów lub strof) w celu nadania wypowiedzi mocniejszego zabarwienia emocjonalnego, podkreślenia znaczenia jakiegoś motywu, uzyskania rytmizacji
odmiana:
(1.1)
(1.2-4)
przykłady:
(1.1) Sąd nakazał powtórzenie wyborów w części gminy Olsztyn[1].
(1.2) W wakacje w telewizji same powtórzenia.
(1.3) Przmówienie trwało 10 minut, ale tylko dlatego, że było w nim mnóstwo powtórzeń.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) powtórka
(1.3) powtórka, reduplikacja
(1.4) repetycja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.2) bis, replay
(1.4) epifora, anafora, refren, paralelizm
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. powtarzanie n, powtarzalność ż, powtórka ż
czas. powtarzać ndk., powtórzyć dk.
przym. powtórny, powtórkowy, powtarzalny
przysł. powtórnie, powtarzalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od: powtórzyć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: