duma

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Dumadümâ

duma (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdũma], AS[dũma], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poczucie osobistej godności[1]
(1.2) zbyt wysokie mniemanie o sobie[1]
(1.3) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1); chluba[1]
(1.4) lit.  gatunek pieśni epickiej lub liryczno-epickiej wychwalającej bohaterów wojennych, rodzaj elegii[2]

czasownik, forma pochodna

(2.1) lp , 3 os. , f , n ; zob. : dumać
odmiana:
(1.1-3) lp  dum|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; blm [1]
(1.4) lp  jak (1.1-3); lm [1] dum|y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
(1.1) Na obrazie widać zdecydowanego XVI-wiecznego (= szesnastowiecznego) szlachcica patrzącego przed siebie z wyraźną dumą.
(1.2) Ze słyszalną dumą w głosie stwierdziła, że świat byłby piękniejszy, gdyby wszyscy byli tacy jak ona.
(1.3) Gratulujemy ci wszyscy z całego serca z okazji wygrania konkursu. Jesteś dumą naszej rodziny.
(1.4) Dumy pochodzą z XVII wieku i wykonywane były przy akompaniamencie różnych instrumentów.
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) duma kogoś rozpiera/roznosiszlachetna/niepohamowana/obrażona/urażona/… duma • duma nie pozwala komuś płakać/kłamać/skarżyć się/… • coś napawa kogoś dumą • czyjeś serce wzbiera/przepełnia się dumą • mieć poczucie dumy • mówić o czymś i/lub kimś z dumą • patrzeć/spoglądać na coś i/lub kogoś z dumą
synonimy:
(1.1) godność, ambicja, honor
(1.2) pycha, nieprzystępność, wyniosłość
(1.3) chluba, chwała, ozdoba
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zaduma, dumanie
przym.  dumny
czas.  dumać
przysł.  dumnie
związki frazeologiczne:
(1.1-2) wzbijać kogoś w dumę (= wbijać kogoś w dumę)
etymologia:
(1.4) z ukr. 
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 hasło duma w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. I, s. 467, Warszawa, PWN, 1982-3, ISBN 83-01-00281-6.
  2. hasło duma w: praca zbiorowa, pod red. Marty Tomczyk, Słownik szkolny – język polski, s. 103-104, Kraków, Zielona Sowa, 2006, ISBN 83-7389-583-3.

duma (język suahili)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool.  gepard
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz suahili, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.