płakać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

płakać (język polski)[edytuj]

dziewczynka płacze (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpwakaʨ̑], AS[pu̯akać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  brak)

(1.1) wylewać łzy, ronić łzy
odmiana:
(1.1) koniugacja XI
przykłady:
(1.1) Siedział przy stole i cicho płakał.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  płaczka m /f , płacz m , płaczek m , płakanie n 
czas.  opłakać, opłakiwać
przym.  opłakany
związki frazeologiczne:
płakać jak bóbrpłakać nad rozlanym mlekiem
etymologia:
początkowo słowo znaczyło 'bić, uderzać, zadawać ból'
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: