stolthet

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stolthet (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) duma
odmiana:
(1.1) en stolthet, stoltheten lub ei stolthet, stoltheta
przykłady:
(1.1) Hun såret min mannlige stolthet.Ona zraniła moją męską dumę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. stolt
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

stolthet (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
IPA[˘stɔltheːt] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) duma[1]
odmiana:
(1.1) en stolthet, stoltheten
przykłady:
(1.1) Och nu är norrmanens manliga stolthet sårad.I teraz męska duma tego Norwega jest zraniona.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. stolt
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen