telefon komórkowy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] telefon komórkowy (język polski)
wymowa: IPA: [tɛˈlɛfɔn kɔmurˈkɔvɨ]
znaczenia:
związek wyrazów w funkcji rzeczownika
- (1.1) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych; zob. też telefon komórkowy w Wikipedii
odmiana: (1.1) patrz: telefon, komórkowy (związek zgody) przykłady:
- (1.1) W prezencie bożonarodzeniowym Natalia dostała od rodziców upragniony telefon komórkowy.
składnia:
kolokacje: ~ na kartę/na abonament
synonimy: (1.1) pot. komórka
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: telefon bezprzewodowy tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cell phone, mobile phone
- chorwacki: (1.1) mobitel m
- duński: (1.1) mobiltelefon w
- esperanto: (1.1) poŝtelefono
- fiński: (1.1) kännykkä
- francuski: (1.1) (téléphone) portable m
- grecki: (1.1) κινητό n
- hiszpański: (1.1) móvil m
- islandzki: (1.1) farsími m, gemsi m
- jidysz: (1.1) מאָביל־טעלעפֿאָן m (mobil-telefon)
- litewski: (1.1) mobilusis telefonas m
- niemiecki: (1.1) Handy n, Mobiltelefon n
- norweski (bokmål): (1.1) mobiltelefon m
- rosyjski: (1.1) мобильный телефон m, сотовый телефон m
- suahili: (1.1) simu ya mkononi
- szwedzki: (1.1) mobiltelefon
- włoski: (1.1) cellulare m, telefonino m