tłumaczka

tłumaczka (język polski)

wymowa:

IPA: [twũˈmaʧ̑ka], AS: [tu̯ũmačka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny

(1.2) kobieta dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tłumaczka	tłumaczki
dopełniacz	tłumaczki	tłumaczek
celownik	tłumaczce	tłumaczkom
biernik	tłumaczkę	tłumaczki
narzędnik	tłumaczką	tłumaczkami
miejscownik	tłumaczce	tłumaczkach
wołacz	tłumaczko	tłumaczki

przykłady:

(1.1) Marta pracuje w dużym koncernie, jest tłumaczką języka francuskiego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org tłumacz m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, tłumaczenie n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

czas. czasownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org tłumaczyć ndk. aspekt niedokonany z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, przetłumaczyć dk. aspekt dokonany z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org tłumaczeniowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: tłumacz

• hiszpański: (1.1) traductora f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, intérpretef rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• niemiecki: (1.1) Übersetzerin f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, Dolmetscherin f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• nowogrecki: (1.1) μεταφράστρια f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

źródła: