ustny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] ustny (język polski)

wymowa: IPA: /ustnɨ/
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) dotyczący ust, związany z ustami

(1.2) wyrażony, przekazany za pomocą ust

odmiana: lp liczba pojedyncza ustny m rodzaj męski, ustna f rodzaj żeński, ustne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga ustni mosob. rodzaj męskoosobowy, ustne nmosob. rodzaj niemęskoosobowy przykłady:

(1.2) Jestem zdenerwowany, bo w piątek mam maturę ustną z polskiego.

składnia:
kolokacje: (1.1) jama ustna • otwór ustny • lasecznik ustny • szpara ustna • wziernik ustny • starop. staropolski gnilizna ustna (gnilec); (1.2) literatura ustna • odpowiedź/porada/tradycja/reprymenda/matura/forma ustna • upomnienie/pozwolenie ustne • egzamin/przekaz ustny
synonimy: (1.1-2) oralny, (1.2) mówiony, słowny
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik doustny; rzecz. rzeczownik usta, ustnik; przysł. przysłówek ustnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) oral, (1.2) verbal
• grecki: (1.1) στοματικός; (1.2) προφορικός
• hiszpański: (1.1) oral, bucal; (1.2) oral, verbal
• interlingua: (1.1-2) buccal, (1.2) oral, verbal
• łaciński: (1.1-2) oralis
• rosyjski: (1.1-2) устный
• włoski: (1.1-2) boccale