pył

pył (język polski)

pył (1.1)

wymowa:

IPA: [pɨw], AS: [pyu̯]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. potocznie bardzo drobny proszek mogący unosić się w powietrzu

(1.2) techn. technika substancja mineralna pozostała po procesie spalania albo ścierania, kruszenia substancji stałych; zob. zobacz też pył w Wikipedii

(1.3) astr. astronomia teoretyczna, wyidealizowana forma materii, której równanie stanu odpowiada płynowi o skończonej gęstości ale zerowym ciśnieniu; zob. zobacz też pył (astronomia) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pył	pyły
dopełniacz	pyłu	pyłów
celownik	pyłowi	pyłom
biernik	pył	pyły
narzędnik	pyłem	pyłami
miejscownik	pyle	pyłach
wołacz	pyle	pyły

przykłady:

(1.1) Pan ześle na twą ziemię zamiast deszczu – pył i piasek; będzie na ciebie padał z nieba, aż cię wyniszczy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pył unosi się / wzbija się / osiada • tuman / chmura pyłu • zmieć / strzepać / strącić pył

(1.2) pył wulkaniczny / węglowy / aluminiowy • pył piaszczysty / zwykły / gliniasty / ilasty

synonimy:

(1.1) proch, kurz

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik pylenie n rodzaj nijaki, pylnik m rodzaj męski, zapylanie n rodzaj nijaki, odpylanie n rodzaj nijaki, pylica f rodzaj żeński, pyleniec m rodzaj męski, pyłkowina f rodzaj żeński

zdrobn. zdrobniale pyłek m rodzaj męski, pyłeczek m rodzaj męski

czas. czasownik pylić, zapylać, zapylić, odpylać, odpylić

przym. przymiotnik pyłowy, pylnikowy, bezpyłowy

przysł. przysłówek pyłowo, bezpyłowo

związki frazeologiczne:

roznieść coś w pył • zetrzeć coś w pył • czarny pył • obrócić się w pył • pył zapomnienia • jakiż pył wzbijam, powiedziała mucha siedząca na kole od wozu

etymologia:

uwagi:

zob. zobacz też pył (ujednoznacznienie) w Wikipedii

tłumaczenia:

• arabski: (1.1) تراب
• nowogrecki: (1.1) σκόνη f rodzaj żeński, κονιοστός m rodzaj męski

źródła: