pył

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: pylpyll

pył (język polski)[edytuj]

pył (1.1)
wymowa:
IPA[pɨw], AS[pyu̯]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot.  bardzo drobny proszek mogący unosić się w powietrzu
(1.2) techn.  substancja mineralna pozostała po procesie spalania albo ścierania, kruszenia substancji stałych; zob.  też pył (zanieczyszczenie) w Wikipedii
(1.3) astr.  teoretyczna, wyidealizowana forma materii, której równanie stanu odpowiada płynowi o skończonej gęstości ale zerowym ciśnieniu; zob.  też pył (astronomia) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Pan ześle na twą ziemię zamiast deszczu pył i piasek; będzie na ciebie padał z nieba, cię wyniszczy.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) pył unosi się / wzbija się / osiadatuman / chmura pyłu • zmieć / strzepać / strącić pył
(1.2) pył wulkaniczny / węglowy / aluminiowy • pył piaszczysty / zwykły / gliniasty / ilasty
synonimy:
(1.1) proch, kurz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pylenie n , pylnik m , zapylanie n , odpylanie n , pylica f , pyleniec m , pyłkowina f 
zdrobn.  pyłek m , pyłeczek m 
czas.  pylić, zapylać, zapylić, odpylać, odpylić
przym.  pyłowy, pylnikowy, bezpyłowy
przysł.  pyłowo, bezpyłowo
związki frazeologiczne:
roznieść coś w pyłzetrzeć coś w pyłczarny pyłobrócić się w pyłpył zapomnieniajakiż pył wzbijam, powiedziała mucha siedząca na kole od wozu
etymologia:
uwagi:
zob.  też pył (ujednoznacznienie) w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stary Testament, Księga Powtórzonego Prawa 28-24 w tłumaczeniu Biblii tysiąclecia