orać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: oráč

orać (język polski)[edytuj]

rolnik orze (1.1) końmi
wymowa:
IPA[ˈɔraʨ̑], AS[orać]
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem
(1.2) pot. , przen.  ciężko pracować
odmiana:
koniugacja IX
przykłady:
(1.1) Chłop wyruszył orać pole.
(1.2) Przestań tak orać, bo niedługo się wykończysz.
składnia:
(1.1) orać + B.  • orać + N. 
kolokacje:
(1.1) orać pole / zagon • orać koniem / wołem / traktorem
synonimy:
(1.2) harować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  oranie n , orka f , oracz m , podorywka f , Orawa f 
czas.  rozorać, zaorać, przeorać, rozorać, podorywać
przym.  orny
związki frazeologiczne:
każdy orze, jak możekto dobrze orze, ma chleb w komorzeorać kimś / orać w kogośorać nosem ziemię / orać nosem po ziemiorać w kogoś jak w łysego koniaorać jak wół
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: harować
źródła: