orka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] orka (język polski)

orka (1.1) w oceanarium


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool.  charakterystycznie ubarwiony gatunek delfina; zob.  też orka w Wikipedii
(1.2) rol.  proces rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwa gleby; zob.  też orka (rolnictwo) w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.2) Okopać by to trzeba, wody spuścić, pnie wywalić, kamienie wywieźć, chaszcze wyrąbać i dopiero się do orki zabrać! (M. Konopnicka: O krasnoludkach i sierotce Marysi)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) miecznik
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:

[edytuj] orka (język islandzki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) moc, energia

czasownik nieprzechodni

(1.2) wpływać

odmiana: (1.1) lp  ork|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar) przykłady:

(1.1)

składnia: (1.2) ~ á +B
kolokacje: (1.1) raforka
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] orka (język szwedzki)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
czasownik nieprzechodni

(1.1) być w stanie (coś zrobić), dać sobie z czymś radę

odmiana: (1.1) att orka, orkar, orkade, orkat, orka! przykłady:

(1.1) Jag orkar det inte längre.Nie zniosę tego dłużej.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  ork
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: