jen

jen (język polski)

5 jenów (1.1)

wymowa:

IPA: [jɛ̃n], AS: [i ̯ẽn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jedn. monet. jednostka monetarna waluta Japonii; zob. zobacz też jen w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza jen, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y

przykłady:

(1.1) Za zakupy zapłaciła 100 jenów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) yen
• czeski: (1.1) jen
• esperanto: (1.1) eno
• ukraiński: (1.1) єна f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) yen m rodzaj męski

źródła:

jen (język czeski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) jedn. monet. jednostka monetarna jen

spójnik

(2.1) tylko, jedynie

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

jen (język dolnołużycki)

wymowa:

znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) zob. zobacz: wón

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

jen (esperanto)

wymowa:

znaczenia:

spójnik

(1.1) oto, otóż

odmiana:

przykłady:

(1.1) Jen mi! → Oto ja!

składnia:

kolokacje:

(1.1) jen… jen…

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik jeno

przym. przymiotnik jena

przysł. przysłówek jene

związki frazeologiczne:

jen havu • jen kiaj ni estas • pli bona estas malgranda "jen prenu" ol granda "morgaŭ venu" • jen staras la bovoj antaŭ la monto

etymologia:

uwagi:

źródła:

jen (język haitański)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) czerwiec

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. francuski juin

uwagi:

(1.1) zobacz też: janvye • fevriye • mas • avril • me • jen • jiyè • out • septanm • oktòb • novanm • desanm

źródła: