jen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści 1 jen (język polski) 2 jen (język czeski) 3 jen (język dolnołużycki) 4 jen (esperanto)

[edytuj] jen (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) waluta Japonii

odmiana: lp liczba pojedyncza jen|, ~a, ~owi, ~, ~en, ~ie, ~ie! lm liczba mnoga ~y, ~y, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y!
przykłady:

(1.1) Za zakupy zapłaciła 1 jen.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

[edytuj] jen (język czeski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) jen

spójnik

(2.1) tylko, jedynie

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] jen (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:
zaimek osobowy

(1.1) zob. zobacz → wón

[edytuj] jen (esperanto)

znaczenia:
spójnik

(1.1) oto

(1.2) otóż

przykłady:

(1.1) Jen mi! → Oto ja!

synonimy: (1.1) to
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: