wół

wół (język polski)

dwa woły (1.1)

wymowa:

IPA: [vuw], AS: [vuu̯]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. zoologia, zoologiczny zazwyczaj powolny i mało agresywny samiec bydła domowego; zob. zobacz też wół w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wół	woły
dopełniacz	wołu / pot. potocznie woła	wołów
celownik	wołowi	wołom
biernik	wołu / pot. potocznie woła	woły
narzędnik	wołem	wołami
miejscownik	wole	wołach
wołacz	wole	woły

przykłady:

(1.1) Nie chciały w jarzmie chodzić woły podczas wiosny.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) starop. staropolski karw

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik wołowina f rodzaj żeński

zdrobn. zdrobniale wołek

przym. przymiotnik wołowy, woli

związki frazeologiczne:

przysłowia o wole • harować jak wół • pasować jak wół do karety

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ox
• chiński standardowy: (1.1) 牛 (niú)
• duński: (1.1) okse w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) bœuf m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) buey m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) bove, bovello
• islandzki: (1.1) uxi m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) אָקס (oks)
• łaciński: (1.1) bos n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Ochse m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) βόδι n rodzaj nijaki
• pendżabski: (1.1) ਬੈਲ, ਬਲਦ
• portugalski: (1.1) boi m rodzaj męski
• slovio: (1.1) vuol (вуол)
• szwedzki: (1.1) oxe w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) віл m rodzaj męski
• wilamowski: (1.1) ȫks m rodzaj męski, rundfīh́ n rodzaj nijaki

źródła: