narzeczona
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
narzeczona (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona
- (1.2) pot. kobieta będąca w związku
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik narzeczona narzeczone dopełniacz narzeczonej narzeczonych celownik narzeczonej narzeczonym biernik narzeczoną narzeczone narzędnik narzeczoną narzeczonymi miejscownik narzeczonej narzeczonych wołacz narzeczono narzeczone
- przykłady:
- (1.1) Tego wieczora przyjdę do ciebie z moją narzeczoną.
- (1.2) Na imprezie był Rafał z nową narzeczoną.
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) dziewczyna
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. narzeczeństwo n, narzecze n
- forma męska narzeczony m
- przym. narzeczeński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: narzeczony
- arabski: (1.1) خطيبة f
- esperanto: (1.1) fianĉino
- francuski: (1.1) fiancée f
- hiszpański: (1.1) novia f
- nowogrecki: (1.1) αρραβωνιαστικιά f
- rosyjski: (1.1) невеста f
- tahitański: (1.1) momoʻa
- włoski: (1.1) fidanzata f
- źródła:
