narzecze

narzecze (język polski)

wymowa:

IPA: [naˈʒɛʧ̑ɛ], AS: [nažeče]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi, itp.

(1.2) mówiona odmiana języka ogólnonarodowego (tzw. języka literackiego), posiadająca swoiste słownictwo, a często i odmienną frazeologię oraz artykulację

(1.3) odmiana języka o szerszym zasięgu niż dialekt czy gwara

odmiana:

przykłady:

(1.1) Narzecze jest czasami synonimem dialektu.

(1.2) Narzecze bywa niekiedy synonimem gwary.

(1.3) To narzecze ma bardzo szeroki zasięg.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dialekt

(1.2) gwara

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• rosyjski: (1.3) наречие n rodzaj nijaki

źródła: