narzecze
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] narzecze (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi, itp.
- (1.2) mówiona odmiana języka ogólnonarodowego (tzw. języka literackiego), posiadająca swoiste słownictwo, a często i odmienną frazeologię oraz artykulację
- (1.3) odmiana języka o szerszym zasięgu niż dialekt czy gwara
odmiana: przykłady:
- (1.1) Narzecze jest czasami synonimem dialektu.
- (1.2) Narzecze bywa niekiedy synonimem gwary.
- (1.3) To narzecze ma bardzo szeroki zasięg.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) dialekt; (1.2) gwara
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
