najemnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] najemnik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pracownik, pracujący zwykle dorywczo dla różnych pracodawców, pracownik najemny
- (1.2) najemnik (1.1), pracujący jako żołnierz; zob. też wojsko najemne w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik najemnik najemnicy dopełniacz najemnika najemników celownik najemnikowi najemnikom biernik najemnika najemników narzędnik najemnikiem najemnikami miejscownik najemniku najemnikach wołacz najemniku najemnicy
- przykłady:
- (1.1) Wujek Karol zatrudniał latem w swoim sadzie wielu najemników.
- (1.2) Zanim zwerbowało go KGB, pracował jako najemnik w Afryce.
- składnia:
- antonimy:
- (1.1) najemca
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) wage-earner, hired man, employee; (1.2) mercenary
- duński: (1.1) lønarbejder w, daglejer w; (1.2) lejesoldat w, lejetropper w
- francuski: (1.1) journalier m; (1.2) mercenaire m
- hiszpański: (1.1) jornalero m, bracero m; (1.2) mercenario m
- niemiecki: (1.1) Lohnarbeiter m; (1.2) Söldner m
- nowogrecki: (1.1) μισθωτός m, μεροκαματιάρης m; (1.2) μισθοφόρος m
- wilamowski: (1.1) mitłik m
- źródła:
