muza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] muza (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mit. mitologia grecka jedna z dziewięciu opiekunek sztuki; zob. zobacz też muza w Wikipedii

(1.2) książk. książkowy kobieta będąca inspiracją, natchnieniem dla artysty

(1.3) książk. książkowy talent twórczy, wena

(1.4) pot. potocznie muzyka^[1]

(1.5) pot. potocznie środ. środowiskowy lekcja muzyki^[1]

odmiana: przykłady:

(1.4) W radiu leci niezła muza.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.3) wena, natchnienie, inspiracja
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: dziesiąta muza, jedenasta muza, lekka muza, kochanek muz, ulubieniec muz, podkasana muza, robić coś sobie a muzom, przysłowie w czasie wojny milczą muzy
etymologia: łac. łacina Musa^[2]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) muse
• francuski: (1.1) muse
• japoński: (1.1) ムーサ
• włoski: (1.1) musa f rodzaj żeński

źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1} hasło muza w: Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 181, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
2. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.