wena

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wena (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvɛ̃na], AS[vna], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk.  zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia
(1.2) daw.  szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze
(1.3) daw.  anat.  żyła [1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Młody poeta miał niewątpliwie trudności z tworzeniem i, jak wynika z listów, wena nachodziła go tylko w nocy. (Wikipedia)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) natchnienie, inspiracja, muza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  vena - charakter, skłonność, natchnienie, uzdolnienie, żyła [1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego