kryzys
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
kryzys (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zła sytuacja (trwająca dłużej)
- (1.2) ekon. załamanie procesu wzrostu gospodarczego
- (1.3) med. nasilenie się choroby, pogorszenie się stanu chorego
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kryzys kryzysy dopełniacz kryzysu kryzysów celownik kryzysowi kryzysom biernik kryzys kryzysy narzędnik kryzysem kryzysami miejscownik kryzysie kryzysach wołacz kryzysie kryzysy
- przykłady:
- (1.2) Pensje w Grecji pozostaną znacząco wyższe niż przeciętne wynagrodzenie w Polsce, nawet mimo kryzysu[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1) kryzys rządowy / gospodarczy
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) crisis, slump
- arabski: (1.1) نوبة, أزمة
- białoruski: (1.1) крызіс
- esperanto: (1.1) kriz
- francuski: (1.1) crise
- hiszpański: (1.1) crisis
- interlingua: (1.1) crise
- japoński: (1.1) 危機; (1.2) 不景気, 危機
- jidysz: (1.1) קריזיס
- niemiecki: (1.1) Krise
- nowogrecki: (1.1) κρίση f
- serbski: криза f
- szwedzki: (1.1-2) kris w
- włoski: (1.1) crisi
- źródła:
