h

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: .ch • H • Ĥ • ĥ • Ħ • ħ • ƕ • Ƕ • Ȟ • ȟ • ɦ • ɧ • ʜ • ʰ • ʱ • ̱ • Ή • η • Ϧ • Н • н • ђ • ћ • Ң • ң • Ҥ • ҥ • Ԋ • ԋ • Հ • հ • ᚺ • ᚻ • Ḣ • ḣ • Ḥ • ḥ • Ḧ • ḧ • Ḩ • ḩ • Ḫ • ḫ • ẖ • Ἠ • Ἡ • Ἢ • Ἣ • Ἤ • Ḩ • Ἦ • Ἧ • Ὴ • ᾘ • ᾙ • ᾚ • ᾛ • ᾜ • ᾝ • ᾞ • ᾟ • ῌ • ⒣ • ⓗ • Ⱨ • ⱨ • Ⱶ • ⱶ
Podobna pisownia Podobna pisownia: Η (alfabet grecki)

Spis treści

h (użycie międzynarodowe) [edytuj]

wymowa:
znaczenia:

symbol

(1.1) fiz.  hekto-, przedrostek oznaczający 10² (sto)[1]
(1.2) godzina[1]
(1.3) muz.  siódmy dźwięk w podstawowej skali diatonicznej (zob. uwagi); zob.  też h (dźwięk) w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) hPa (hektopaskal)
składnia:
kolokacje:
(1.3) h-moll • H-dur
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) ang.  hour
uwagi:
(1.3) Symbol używany przez kilka narodów europejskich (w tym przez Niemców i Polaków). Podstawowa średniowieczna skala muzyczna obejmowała siedem dźwięków, nazywanych od kolejnych liter alfabetu łacińskiego (A, B, C, D, E, F, G). Na jego podstawie stworzył Guido z Arezzo heksachordy, szeregi dźwięków, mające ułatwić zapamiętywanie śpiewanych w tym czasie melodii. W jednym z nich: w heksachordzie F pojawił się problem: między pierwszym a czwartym stopniem (f-b) był tryton, dysonans kojarzony w średniowieczu z diabłem (nazywano go diabłem w muzyce, z łac. diabolus in musica i zakazano wykonywać); z tego powodu zdecydowano się obniżyć b w tym heksachordzie i nazwano je b-molle (łac. miękkie b). Dla odróżnienia, b w heksachordzie G, które nie zmieniło swojej wysokości, nazwane zostało b-durum (łac. twarde b); zaczęto zgodnie z nazwami różnicować pisownię tych liter, gdzie b-durum było kanciate, a b-molle okrągłe. Prawdopodobnie przez błąd niemieckiego kopisty z twardego b powstało h. Symbol ten przedostał się do Skandynawii i Polski, gdzie używany jest do dziś.
(1.3) zobacz też: c • d • e • f • g • a • b • h
(1.3) zobacz też: heses • b • h • his • hisis
(1.3) por.  aisis • ces
źródła:
  1. ↑ 1,0 1,1 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2006 r. w sprawie legalnych jednostek miar (Dziennik Ustaw, poz. 1638 nr 225 z 2006 roku)

h (język polski) [edytuj]

Hh

wielka i mała litera H (1.1)

wymowa:
‹ha›, IPA: [xa], AS: [χa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jedenasta litera polskiego alfabetu; zob.  też h w Wikipedii
odmiana:
(1.1) nieodm. 
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=h&oldid=2943135”