b

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: B, в, б, ь, ƀ, ɓ, ƃ, ƅ, , , ,

[edytuj] b (język polski)

Bb
wielka i mała litera B (1.1)


wymowa: IPA: /be/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) trzecia litera polskiego alfabetu; zob.  też b w Wikipedii

odmiana: (1.1) nieodm.  przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) abc, jeśli się powiedziało a, trzeba powiedzieć b
etymologia: (1.1) litera łacińska b, wymowa niem.  b
uwagi: tłumaczenia:

  • angielski: (1.1) b
  • duński: (1.1) b
  • esperanto: (1.1) b
  • francuski: (1.1) b
  • hiszpański: (1.1) b
  • interlingua: (1.1) b
  • łaciński: (1.1) b
  • niemiecki: (1.1) b n 
  • rosyjski: (1.1) б
  • szwedzki: (1.1) b
  • węgierski: (1.1) b
  • włoski: (1.1) b

[edytuj] b (użycie międzynarodowe)


znaczenia:
symbol

(1.1) inform.  symbol jednostki informacji, bitu
(1.2) muz.  symbol.  kontrabas[1]

przykłady:

(1.1) 10 kb/s


etymologia: (1.1) ang.  bit; (1.2) ang.  bass
uwagi: (1.2) używane w opisach wydawnictw muzycznych źródła:

  1. Adam Wolański, Słownik terminów muzyki rozrywkowej, s. 42, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-12966-2.