b

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: B, в, б, ь, ƀ, ɓ, ƃ, ƅ, ḃ, ḅ, ḇ

[edytuj] b (język polski)

wymowa: /be/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) trzecia litera polskiego alfabetu; zob. zobacz też b w Wikipedii

odmiana: (1.1) nieodmienne
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) abc, jeśli się powiedziało a, trzeba powiedzieć b
etymologia: (1.1) litera łacińska b, wymowa z niem. b
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) b
• duński: (1.1) b m n
• esperanto: (1.1) b
• francuski: (1.1) b m f
• hiszpański: (1.1) b m f
• interlingua: (1.1) b
• łaciński: (1.1) b m f n
• niemiecki: (1.1) b n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) б m f n
• szwedzki: (1.1) b m n
• węgierski: (1.1) b m f n
• włoski: (1.1) b m f n

[edytuj] b (użycie międzynarodowe)

znaczenia:
symbol

(1.1) inf. symbol jednostki informacji, bitu

przykłady:

(1.1) 10 kb/s

etymologia: (1.1) od ang. bit