b
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] b (użycie międzynarodowe)
- wymowa:
- znaczenia:
symbol
- (1.1) inform. symbol jednostki informacji, bitu
- (1.2) muz. siódmy dźwięk w podstawowej skali diatonicznej (zob. uwagi); zob. też b (dźwięk) w Wikipedii
- (1.3) muz. dźwięk h obniżony o półton (zob. uwagi); zob. też b (dźwięk) w Wikipedii
- (1.4) muz. kontrabas[1]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ang. bit
- (1.2) symbol używany przez cały świat, prócz kilku narodów europejskich (w tym przez Niemców i Polaków); zobacz: h
- (1.3) symbol używany przez kilka narodów europejskich (w tym Niemców i Polaków), pozostałość po starszej pisowni (stosowanej obecnie prawie na całym świecie); funkcję b w starszym systemie przejęło h w późniejszym, a funkcję b obniżonego — b; zobacz: h
- (1.3) zobacz też: heses • b • h • his • hisis
- (1.3) por. ais • ceses
- (1.2-3) zobacz też: c • d • e • f • g • a • b • h
- (1.4) ang. bass
- uwagi:
- (1.4) używane w opisach wydawnictw muzycznych
- źródła:
- ↑ Adam Wolański, Słownik terminów muzyki rozrywkowej, s. 42, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-12966-2.
[edytuj] b (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- abc • jeśli się powiedziało a, trzeba powiedzieć b
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła: