ó

ó (język polski)

Óó

wielka i mała litera Ó (1.1)

wymowa:

IPA: [u], AS: [u]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) dwudziesta pierwsza litera polskiego alfabetu; zob. zobacz też ó w Wikipedii

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) od łacińskiej litery o

uwagi:

tłumaczenia:

• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)

źródła:

ó (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [o]

znaczenia:

spójnik

(1.1) lub, albo

odmiana:

przykłady:

(1.1) Este chico puede tener 5 ó 6 años. → Ten chłopak może mieć 5 lub 6 lat.

składnia:

(1.1) forma spójnika o używana między cyframi, aby nie pomylić tego spójnika z cyfrą 0

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. zobacz: o

uwagi:

źródła:

ó (język islandzki)

wymowa:

IPA: /ou/

znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) ...wyrażający zdziwienie → och!, ach!

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) od łacińskiej litery o

uwagi:

źródła: