c

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: C, с (cyrylica), ć, Ç, Ĉ, ¢, ©, °C

[edytuj] c (język polski)

Cc
wielka i mała litera C


wymowa: /ce/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) czwarta litera polskiego alfabetu; zob.  też c w Wikipedii

odmiana: (1) nieodm. 
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) ć, č, ç, ĉ, ċ
związki frazeologiczne: (1.1) zacząć od wysokiego C, abc
etymologia: (1.1) litera alfabetu łacińskiego
uwagi: zobacz też: użycie międzynarodowe
tłumaczenia:

  • angielski: (1.1) c
  • duński: (1.1) c m n
  • esperanto: (1.1) c
  • francuski: (1.1) c m f
  • hiszpański: (1.1) c m f
  • interlingua: (1.1) c
  • łaciński: (1.1) c m f n
  • niemiecki: (1.1) c m f n
  • rosyjski: (1.1) ц m f n
  • szwedzki: (1.1) c m n
  • węgierski: (1.1) c m f n
  • włoski: (1.1) c m f n

[edytuj] c (użycie międzynarodowe)


znaczenia:
symbol

(1.1) c fiz.  stała równa prędkości światła w próżni (c=299 792 458 m/s)
(1.2) sport.  przy nazwisku gracza: center

przedrostek

(2.1) fiz.  przed symbolem jednostki:, centy-, 1/100 (10 - 2)


przykłady:

(1.1) E=mc2
(2.1) cm, cl, cg


etymologia: (1.2) od ang. centre
uwagi: