fortuna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] fortuna (interlingua)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
odmiana:
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) le cambio del fortuna → zmiana losu, odmiana losu; capricios del fortuna → kaprysy losu; le rota del fortuna → koło szczęścia; fortuna cec → ślepy los; fortuna adverse → zły los; cercar le fortuna → szukać szczęścia; tentar le fortuna → wyzywać los, kusić los; provar (probar) le fortuna → spróbować szczęścia; esser filio del fortuna → być dzieckiem szczęścia; esser le joco del fortuna → być zabawką losu; qual bon fortuna → co za szczęście; per fortuna → przypadkiem, przypadkowo; (1.2) facer fortuna → robić majątek;
synonimy: accidente, aventura, caso, casualitate, contingentia, destino, eventualitate, hasardo, indetermination, insecuritate, possibilitate, sorte
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: le fortuna es cec → fortuna jest ślepa
etymologia:
uwagi:
[edytuj] fortuna (język łaciński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) fortun|a, ~ae
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) fortuna adversa - pech
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. fortunare; przym. fortuitus
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] fortuna (język włoski)
wymowa: IPA: [for'tuna]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: lm fortune
przykłady:
- (1.1) →
składnia:
kolokacje: (1.1) per ~a
synonimy:
antonimy: (1.1) sfortuna, infortunio
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: tentare la fortuna
etymologia: łac. fortuna
uwagi:
