Aneks:Język łaciński - deklinacja III

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści aneksu | Język łaciński | Indeks:Hasła w języku łacińskim

Deklinacja III jest nazywana również "deklinacją i" ze względu na końcówkę -is w dopełniaczu liczby pojedynczej. Inna nazwa to "deklinacja mieszana", gdyż jest w niej wiele (podobnych) wzorów odmian.

Według tej deklinacji odmieniają się rzeczowniki wszystkich rodzajów. Wyróżniamy trzy typy deklinacji trzeciej:

  • spółgłoskową
  • samogłoskową
  • mieszaną.

Dla rzeczowników zakończonych na -o (np. leo) w pozostałych przypadkach -o należy traktować jak -on-. Końcówka mianownika -s zwykle wypada w pozostałych przypadkach, dotyczy to również wyrazów zakończonych na -x (np. rex), gdzie -x (dawne -gs) przechodzi w -g. Niekiedy -s w odmianie staje się -t (np. ars - artis). W każdej takiej sytuacji podajemy pełną formę dopełniacza lp (a więc rex, regis zamiast rex, -is) - pozostałe przypadki mają temat analogiczny z dopełniaczem.

Różnice w odmianie dotyczą typu - dla każdego są inne końcówki w abl.sg, gen.plur i nom.plur. Pozostałe końcówki są wspólne dla wszystkich typów.

Przypadek / Typ Spółgłoskowy Samogłoskowy Mieszany
Abl. sg. -e -i -e
G. pl. -um -ium -ium
N. pl. m , f : -es; n : -a f : -es; n : -ia m , f : -es; n :-a

Typ spółgłoskowy: Do typu spółgłoskowego należą rzeczowniki wszystkich trzech rodzajów. Temat jest zakończony na spółgłoskę i można go znaleźć w gen.sg. po odrzuceniu końcówki. Abl. sg. zakończony jest na "e", gen.plur. na "um", a nom.plur. na "a". Podobnie jak w deklinacji II w odmianie rzeczowników rodzaju nijakiego równe są sobie przypadki: nominativus, accusativus i vocativus w sing. i plur. Łatwo to zapamiętać jako zasadę 146 (nom.-1, acc.-4, voc.-6). Do typu spółgłoskowego należą rzeczowniki nierównozgłoskowe (nom. sg. i gen. sg. mają nierówną liczbę głosek). Z tego względu należy do niej siedem wyjątków, nazywanych rodziną z pieskiem: pater, patris; mater, matris; frater, fratris; senex, senis; iuvenis, iuvenis; vates, vatis; canis, canis, które są równozgłoskowe.

Tabela deklinacji z przykładami odmian rzeczowników typu spółgłoskowego dla rodzaju męskiego (żeński odmienia się w ten sam sposób) sol, -is oraz pater, patris:

Liczba/Przypadek Liczba pojedyncza
singularis
Liczba mnoga
pluralis
mianownik
nominativus
-
sol, pater
-es
soles, patres
dopełniacz
genetivus
-is
solis, patris
-um
solum, patrum
celownik
dativus
-i
soli, patri
-ibus
solibus, patribus
biernik
accusativus
-em
solem, patrem
-es
soles, patres
(narzędnik)
ablativus
-e
sole, patre
-ibus
solibus, patribus
wołacz
vocativus
-
sol, pater
-es
soles, patres

Do typu samogłoskowego należą rzeczowniki rodzaju nijakiego. W pierwszym przypadku są zakończone na: "e", "al" lub "ar". Abl.sg. rzeczowników typu samogłoskowego jest zakończony na "i", nom.plur. na "ia", a gen. plur. "ium".

Tabela deklinacji z przykładami odmian rzeczowników typu samogłoskowegomare, -is i animal, -is:

Liczba/Przypadek Liczba pojedyncza
singularis
Liczba mnoga
pluralis
mianownik
nominativus
-
mare, animal
-ia
maria, animalia
dopełniacz
genitivus
-is
maris, animalis
-ium
marium, animalium
celownik
dativus
-i
mari, animali
-ibus
maribus, animalibus
biernik
accusativus
-
mare, animal
-ia
maria, animalia
(narzędnik)
ablativus
-i
mari, animali
-ibus
maribus, animalibus
wołacz
vocativus
-
mare, animal
-ia
maria, animalia

Do typu mieszanego należą rzeczowniki równozgłoskowe, które w nom. sg. zakończone są na "is", "es" oraz nierównozgłoskowe takie, które przed końcówką gen.sg. zostaje temat zakończony kilkoma spółgłoskami. Wszystkie zakończone są w abl. sing. na "e", a gen.plur. na "ium".

Tabela deklinacji z przykładem odmiany rzeczownika typu mieszanego (masculinium) civis, -is:

Liczba/Przypadek Liczba pojedyncza
singularis
Liczba mnoga
pluralis
mianownik
nominativus
-is
civis
-es
cives
dopełniacz
genetivus
-is
civis
-ium
civium
celownik
dativus
-i
civi
-ibus
civibus
biernik
accusativus
-em
civem
-es
cives
(narzędnik)
ablativus
-e
cive
-ibus
civibus
wołacz
vocativus
-
civis
-es
cives