oboje
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] oboje (język polski)
wymowa:
znaczenia:
liczebnik
- (1.1) dwie konkretne istoty (dwoje ludzi lub człowiek i zwierzę), różniące się płcią; i on i ona
- (1.2) dwie konkretne istoty (ludzie lub zwierzęta), jedna lub obie określone za pomocą rzeczownika rodzaju nijakiego; i jedno i drugie; i on/ona i ono
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: przykłady:
- (1.1) Ukrywają oboje urazę, jaką wzajem do siebie czują, ale ja ją widzę. (H. Sienkiewicz: Bez dogmatu)
- (1.1) Kobieta i kot. Oboje są groźni.
- (1.2) Oboje, i matka i dziecko, mieli identyczny uśmiech.
- (1.2) Oboje dzieci (dwóch chłopców) chodziło do tej samej klasy.
- (2.1) Koncert na dwa oboje i dwa klarnety Vivaldiego
składnia:
-
- oboje + rzeczownik w l.mn. w dopełniaczu: związek przyjmuje liczbę pojedynczą, rodzaj nijaki
- oboje bez rzeczownika: posiada liczbę mnogą, rodzaj męskoosobowy
kolokacje:
synonimy: odydwoje
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
- Słowo "oboje" silniej niż "dwoje" podkreśla, iż zdanie dotyczy i jednej i drugiej osoby.
- "Oboje" w odróżnieniu od "dwoje" musi dotyczyć konkretnych osób (istot). Fraza "oboje jakichś dzieci" jest niepoprawna gramatycznie, podczas gdy "dwoje jakichś dzieci" jest poprawne.
- Niekiedy, stosuje się tę formę w stosunku do pary zwierząt domowych, w pewien sposób je antropomorfizując (oboje kociąt). Forma ta występuje w Słowniku Poprawnej Polszczyzny, jednak jest krytykowana przez niektórych językoznawców[1]
tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających rodzajów zobacz listę tłumaczeń w haśle → obaj
źródła:
