rec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: rěc, rěč

[edytuj] rec (język połabski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) język, mowa^[1]

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik ricăt lub rict^[1]
związki frazeologiczne:
etymologia: prasł. prasłowiański *rěčь; por. porównaj starop. staropolski rzecz „gadanie, mowa, mówienie, język”, dłuż. dolnołużycki rěc, głuż. górnołużycki rěč „język, mowa”, czes. czeski řeč „mowa, przemowa, język”, słc. słowacki reč „język, mowa”, scs. staro-cerkiewno-słowiański rěčь „słowo, rozmowa”, bułg. bułgarski реч^[1]
uwagi: źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1 1,2} Tadeusz Lehr-Spławiński, Kazimierz Polański, Słownik etymologiczny języka Drzewian połabskich.