drapieżnik

drapieżnik (język polski)

drapieżniki (1.1)

wymowa:

IPA: [draˈpʲjɛʒʲɲik], AS: [drapʹi ̯ežʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. zoologia zwierzę żywiące się mięsem swoich ofiar lub podebranych zwłok innemu drapieżnikowi (z tego samego lub innego gatunku) dzięki pozycji w stadzie, sile lub sprytowi.

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	drapieżnik	drapieżniki
dopełniacz	drapieżnika	drapieżników
celownik	drapieżnikowi	drapieżnikom
biernik	drapieżnika	drapieżniki
narzędnik	drapieżnikiem	drapieżnikami
miejscownik	drapieżniku	drapieżnikach
wołacz	drapieżniku	drapieżniki

przykłady:

(1.1) Dzięcioł należy do drapieżników, jawnie napadających na swą zdobycz.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) drapieżca

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik drapieżca m rodzaj męski, drapieżnica f rodzaj żeński, drapieżność f rodzaj żeński, drapieżnictwo n rodzaj nijaki

przym. przymiotnik drapieżny, drapieżczy

przysł. przysłówek drapieżnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) predator
• arabski: (1.1) مفترس, ضار
• czeski: (1.1) dravec m rodzaj męski, predátor
• francuski: (1.1) prédateur
• hiszpański: (1.1) depredador m rodzaj męski
• kazachski: (1.1) жыртқыш
• norweski (bokmål): (1.1) rovdyr n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) хищник m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) dravec

źródła: