zdobycz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zdobycz (język polski)[edytuj]

wędkarz i jego zdobycz (1.1)
wymowa:
IPA[ˈzdɔbɨʧ̑], AS[zdobyč]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza
(1.2) rzecz, która została zdobyta
(1.3) osiągnięcia w jakiejś dziedzinie
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdobywca m, zdobywczyni f, zdobywanie n, zdobycie n
czas. zdobyć dk., zdobywać ndk.
przym. zdobywczy, zdobyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: