zdobycz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zdobycz (język polski)[edytuj]

wędkarz i jego zdobycz (1.1)
wymowa:
IPA[ˈzdɔbɨʧ̑], AS[zdobyč]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza
(1.2) rzecz, która została zdobyta
(1.3) osiągnięcia w jakiejś dziedzinie
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdobywca m , zdobywczyni f , zdobywanie n , zdobycie n 
czas.  zdobyć dk. , zdobywać ndk. 
przym.  zdobywczy, zdobyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: