cep

cep (język polski)

cep (1.1)

wymowa:

IPA: [ʦ̑ɛp], AS: [cep] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch połączonych ze sobą kijów: dłuższego dzierżaka i krótszego bijaka; zob. zobacz też cep w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie pogard. pogardliwie głupek

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) flail
• czeski: (1.1) cep
• niemiecki: (1.1) Dreschflegel m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) cep
• szwedzki: (1.1) slaga w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) fłygel

źródła:

cep (język czeski)

cep (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) cep

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

cep (język francuski)

wymowa:

IPA: [sɛp]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. botanika szczep winorośli

(1.2) bot. botanika krzew winorośli

odmiana:

lp liczba pojedyncza cep; lm liczba mnoga ceps

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

cep (język słowacki)

cep (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) cep

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik cepár m rodzaj męski

przym. przymiotnik cepový

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

cep (język turecki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kieszeń

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) arab. arabski جيب

uwagi:

źródła: