burta
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] burta (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bok statku; zob. też burta w Wikipedii
- (1.2) bok samolotu
- (1.3) bok skrzyni ciężarówki
- (1.4) daw. pionowy brzeg kanału wodnego
- (1.5) daw. wykończony lamówką brzeg materiału
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik burta burty dopełniacz burty burt celownik burcie burtom biernik burtę burty narzędnik burtą burtami miejscownik burcie burtach wołacz burto burty
- przykłady:
- (1.1) Majtkowie przywdziali nowe kaftany; jedni myli pokład, inni czyścili mosiężne spojenia burt i okien, na maszcie wywieszono jedną chorągiew, a na tyle statku drugą, większą. (H. Sienkiewicz: Za chlebem)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- zobacz też: Międzymorze/Przypisy
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ hasło burta I w: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 42, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
- ↑ hasło burta II w: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 42, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
